Puisi tradisional Melayu, warisan berharga nenek moyang, sarat dengan nilai estetika, keindahan bahasa, dan falsafah hidup. Pantun, syair, gurindam, dan seloka, antara lain, merupakan khazanah sastera yang mencerminkan kehalusan budi dan ketinggian ilmu masyarakat Melayu zaman dahulu. Namun, arus kemodenan dan globalisasi menimbulkan cabaran dalam mempopularkan puisi tradisional ini, terutamanya dalam kalangan generasi muda yang lebih cenderung kepada hiburan moden. Persoalannya, apakah cara-cara yang boleh dilakukan untuk mempopularkan kembali puisi tradisional Melayu lama?
Salah satu cara yang paling berkesan adalah mengintegrasikan puisi tradisional dalam sistem pendidikan. Pengenalan kepada puisi tradisional perlu dimulakan sejak di peringkat sekolah rendah lagi. Guru-guru Bahasa Melayu boleh menjadikan puisi tradisional sebagai bahan pengajaran yang menarik dan interaktif. Contohnya, pelajar boleh diajar untuk mencipta pantun, mendeklamasikan syair, dan memahami maksud tersirat dalam setiap rangkap puisi. Aktiviti-aktiviti seperti pertandingan mencipta dan mendeklamasikan puisi tradisional dapat memupuk minat pelajar dan menjadikan pembelajaran lebih menyeronokkan.
Selain itu, penggunaan media sosial dan platform digital juga boleh diperluaskan untuk mempopularkan puisi tradisional. Puisi-puisi ini boleh dimuat naik ke laman web, blog, dan media sosial seperti Facebook, Instagram, dan YouTube. Video deklamasi puisi, animasi berdasarkan cerita dalam syair, dan infografik tentang jenis-jenis puisi tradisional dapat menarik perhatian generasi muda yang lebih celik digital. Kerjasama dengan influencer media sosial juga boleh dijalankan bagi mempromosikan puisi tradisional kepada audiens yang lebih luas.
Penganjuran acara-acara kesenian dan kebudayaan yang menampilkan puisi tradisional juga penting. Pertandingan deklamasi puisi, persembahan teater tradisional, dan festival kesenian dapat menjadi platform untuk mempromosikan dan menghargai keindahan puisi tradisional. Acara-acara ini bukan sahaja memberi peluang kepada penggiat seni untuk mempamerkan bakat mereka, malah turut menarik minat masyarakat untuk mengenali dan menghayati warisan budaya bangsa.
Selain itu, penerbitan buku dan majalah yang mengandungi puisi tradisional perlu digalakkan. Buku-buku ini boleh dijadikan bahan bacaan di perpustakaan sekolah dan awam. Penerbitan antologi puisi tradisional kontemporari juga dapat menarik minat generasi muda untuk mendekati khazanah sastera lama.
Akhir kata, mempopularkan puisi tradisional Melayu lama memerlukan usaha bersepadu daripada semua pihak, termasuklah guru, ibu bapa, penggiat seni, media massa, dan kerajaan. Dengan menggunakan pelbagai kaedah kreatif dan inovatif, kita dapat menarik minat generasi muda untuk mengenali, menghayati, dan seterusnya memelihara warisan puisi tradisional Melayu lama demi kelangsungan budaya bangsa.